3+1 Eğitim Modeli: Sahaya hazırlık mı, yoksa düşük maliyetli iş gücü arayışı mı?

🎓 3+1 Eğitim Modeli: Sahaya hazırlık mı, yoksa düşük maliyetli iş gücü arayışı mı?

▪️Loji-X dergisinin 19. sayısında, son dönemde meslek yüksekokullarında yaygınlaşan 3+1 modelini, Düzce Üniversitesi Kaynaşlı MYO Lojistik Programı ekseninde ve bir “saha gerçekliği” perspektifiyle ele aldım.

▪️Yazımda özellikle şu kritik noktalara dikkat çekmeye çalıştım:

➡️ İktisadi Yanılsama: İşletmeler için net asgari ücretin %30’u bandında seyreden stajyer maliyetlerinin, mezunların istihdamını zorlaştıran bir “İkame Tehlikesi” yaratma riski.

➡️ Değerlendirme Sıkıntısı: Pedagojik formasyonu olmayan iş yeri mentörleri ile sınırlı gözlem yapabilen akademisyenler arasındaki notlandırma dengesizliği.

➡️ Yetkinlik Uyumsuzluğu: Sektörün vizyonunda “Yapay Zeka” varken, sahada öğrencinin manuel veri girişi gibi angaryalarla sınırlandırılması.

▪️Modelin gerçek bir katma değer üretmesi için; işletme akreditasyonu, dijital takip mekanizmaları ve gelişim odaklı finansman modelleri gibi somut çözüm önerilerimi de paylaştım.

▪️Sektör paydaşlarımızın ve akademik camianın değerli yorumlarını bekliyorum. Yazının tamamına Loji-X dergisinden ulaşabilirsiniz. (https://lojitv.com/loji-tv-dijital-dergi/#loji-tv-dergi-sayi-19/1/)

🙏 Başta sevgili ağabeyim Recep KOCA olmak üzere, derginin bu sayısında emeği geçen herkese ve Loji TV Lojistik Evreni Dijital Medya Ajansı ekibine teşekkür ederim.